zo’n dag in de Breinsmederij 0501

Ik ben graag origineel, maar na 2 weken kerstvakantie is het enige wat mij rest vervallen in clichés.

Ja, ik heb traditioneel kerst gevierd met mijn familie op eerste kerstdag en mijn schoonfamilie op tweede kerstdag. Ja we hebben teveel gegeten en gedronken. Ja, ik wilde een heleboel doen in de vakantie en ik heb uiteindelijk zeer weinig gedaan. Ja, ik heb goede voornemens.

Één van de goede voornemens is toch echt de telefoonverslaving in bedwang houden. Ik zie wat de beeldschermen doen in ons gezin. De energie sijpelt per vlog weg, we kunnen niets meer zelf verzinnen en als er geen beeldscherm is dan zijn we aan het onderhandelen wanneer het wel weer mag. Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen beeldscherm en social media. Sterker nog, ik vind het geweldig hoe mijn zoon online gamet met zijn vrienden en hoe het werkt om een lange familiebijeenkomst door te komen. Echter net zoals bij alles, ook hier geldt `te´ is nooit goed. Wellicht zit daar ook wel het probleem met die TElefoon.

Ik geef zelf alles behalve het goede voorbeeld. Ook bij mij slokt social media teveel tijd op. Zeker gezien wat ik er voor terug krijg; vooral een overprikkeld brein, zeker in periodes waarin ik vast zit. Het ene fantastisch evenement na de ander doemt op, hilarische filmpjes verschijnen er op mijn tijdlijn, tegeltjeswijsheden vliegen me om de oren. Overal vind ik geweldige leuke andere zzp’ers, waardoor ik weer tig ideeën opdoen. Mijn telefoon ontploft door screenshots en lijstje van wat nog leuk is om te doen, lezen of bezoeken.

Ondertussen heb ik stapels boeken die bijna ongelezen weer terug gaan en moet ik uiteindelijk screenshots verwijderen vanuit ruimtegebrek op mijn telefoon zonder ze ooit aan te nog eens terug te hebben gezien. Ondertussen kan ik zelfs geen bordspelletje meer spelen zonder tig keer op mijn telefoon te kijken. Ik betrap mezelf en ook mijn huisgenoten erop dat we tijdens een gesprek gewoon op onze telefoon kijken én reageren alsof het niet interessant genoeg is waar we het in real-life over hebben.

De laatste maanden van 2018 was dat extreem. Vanuit de energieboost vanuit de Breinsmederij wilde ik al mijn wilde plannen en ambitieuze doelen meteen omzetten in daden. En dus fungeerde mijn telefoon naast inspiratie bron, online bibliotheek, notitie blok ook als verbinder met collegae ondernemers, klanten en alle andere geïnteresseerden. Echter verloor ik daarmee ook de verbinding met mijn omgeving. Het huis werd viezer en ik sprak vriendinnen minder in het echt. Ik merkte dat mijn kinderen bleven jengelen om echte aandacht, wat ik vervolgens suste met, juist, een extra half uurtje beeldscherm. Daarmee verloor ik niet alleen de verbinding met hen, maar ook de verbinding met mezelf, omdat ik blij word van echt contact en echte aandacht.

De afgelopen twee weken heb ik het dan ook omgedraaid. De deuren van de Breinsmederij gingen even dicht en ik ben goed voor mezelf gaan zorgen en heb aandacht besteed aan mijn omgeving. Ik heb vele uurtjes in de keuken doorgebracht, niet alleen om met zorg te koken, maar ook om de bestek-la weer eens uit te mesten. Ik heb regelmatig de wind door mijn hoofd laten waaien met een uurtje buiten zijn. We hebben uren spelletjes gespeeld, foute kerstfilms gekeken en boeken gelezen. Ik heb zelfs de breinaalden weer opgepakt en merkte aan de onwennigheid van mijn handen dat dat veel te lang geleden was.

Natuurlijk is dat altijd wat er gebeurd in een vakantie en helemaal in de kerstvakantie. Het is dus niet nieuw of een heel verfrissende gedachte en toch vond ik het een blog waard. Het heeft me namelijk doen beseffen hoe mijn kaarten liggen. Mijn troef ligt niet bij de Breinsmederij, hoe geweldig ik het ook vind. Mijn prioriteit is niet een zelfstandige onderneming neerzetten om zo veel mogelijk geld te verdienen. Ik wil niet posten om meer klanten te bereiken, zichtbaarder te worden of oppervlakkiger schrijven om meer mensen te raken. De Breinsmederij is mijn plek waar ik al mijn creativiteit en leergierigheid in kwijt kan. het geeft me richting in mijn tuimelende brein en houvast in de keuzestress die ik vaak ervaar. De kennis die ik daarmee opdoe, verspreid ik graag. Ik ben nu eenmaal een verteller. Ik geloof ook oprecht dat ik daar heel veel mensen blij mee kan maken. Hoeveel is me alleen om het even, ieder persoon , beginnend bij mijn kinderen, is me heel veel waar. Maar net als met de telefoon, ik kan wel roepen dat je voor jezelf moet kiezen en het begint bij jezelf de juiste aandacht geven, maar dan moet ik wel het goede voorbeeld geven. Ik word blij van mijn neus in de boeken, zelf linken leggen en kijken naar het gedrag van mensen om me heen. Ik word blij van creeëren en zaadjes planten om te zien hoe die zich ontwikkelen met wat aandacht, liefde en tijd. Dat ga ik dus doen!

Dus ik heb mijn fb app verwijderd, de automatische meldingen die ik vervolgens binnen kreeg (bizar hoe dat werkt trouwens) uitgezet en met mezelf afgesproken de telefoon echt vaker buiten handbereik te leggen. Mijn account blijft gewoon bestaan, want ik ben niet anti. Alleen net als mijn mail, die check ik vanaf nu op mijn laptop. Ik mag van mezelf pas een nieuwe link bewaren als iets anders er dan vanaf is gehaald door het te lezen (of te verwijderen, modat het blijkbaar toch niet zo interessant was). In de tijd die ik daarvoor terug krijg, ga ik minstens 1 hoofdstuk lezen per dag. Er staan kruizen in mijn agenda op maandag- en woensdagmiddag en de oppas is gevraagd voor een avondje qualilty time met mijn man.

2019 begint goed en dat gaan we zo houden. Zorg goed voor jezelf 😘.